Τι είναι η συγχώρεση και ποιο είναι το πνευματικό όφελος για αυτόν που συγχωρεί και για αυτόν που συγχωρείται; Βοηθά η συγχώρεση στην εξέλιξή τους; Είναι εύκολο να συγχωρούμε και ποια είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να το επιτύχουμε; Ποια είναι η ένδειξη ότι έχουμε πετύχει στη διαδικασία της συγχώρεσης;

Στις ταραγμένες εποχές της ζωής της ανθρωπότητας είναι εμφανές ότι ο άνθρωπος αγωνιά για την ελευθερία του και την ασφάλειά του. Τι είναι η ελευθερία, που στο όνομά της κάνει ηρωισμούς, αλλά και θηριωδίες; Είναι ασφαλής ο άνθρωπος όταν πάψουν οι εχθροπραξίες και ποια η σχέση και η επίδρασή τους στη ζωή του ανθρώπου;

Να κυριαρχήσουμε στον εαυτό μας, εννοούμε να φτάσουμε να ασκούμε έναν εξακολουθητικό έλεγχο στο τρισυπόστατο, έτσι που η κρίση και η λογική μας να προΐστανται σε όλες τις εκδηλώσεις μας. Πρόκειται για κατάσταση εξαιρετική, ανώτερη και ανεκτίμητη. Θα λέγαμε το επόμενο εξελικτικό στάδιο μετά την κατάκτηση της ελευθερίας.

Ο πνευματικός σκοπός της ενσάρκωσής του όντος μας, είναι η έρευνα. Το πνεύμα του ανθρώπου ερευνά για να βρει την Αλήθεια, η οποία όμως δεν αποκαλύπτεται παρά μόνον σε αυτόν που κοπιάζει και προσπαθεί. Η Μύηση μας δίδει τα κλειδιά… σε εμάς όμως εναπόκειται ο κόπος και η προσπάθεια.

Πρόκειται για μια αρετή που είναι διάχυτη σε ολόκληρη τη ζωή μας. Διαπερνά κάθε έκφανση της ζωής μας, παρίσταται σε όλες τις εκδηλώσεις της ύπαρξής μας, διαμορφώνει τις σκέψεις μας, καθοδηγεί τις πράξεις μας και αποτυπώνεται, στον τρόπο με τον οποίο σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας, με τους συνανθρώπους μας και το περιβάλλον.

Συνείδηση είναι το απόσταγμα της όλης υλικής, ψυχικής και πνευματικής προσπάθειας του ανθρώπου που αναζητά την Αλήθεια. Είναι η κατάσταση που δίδει την δυνατότητα στο ανθρώπινο ον να αντιλαμβάνεται την Αλήθεια, να την ζει, να δρα με γνώμονα αυτήν και να κατατάσσει τις σκέψεις και πράξεις μας ανάλογα με την ηθική και νοητική μας εξέλιξη.